عباس كياني دارابی-وكيل پایه یک دادگستري

31/خرداد سالروز شهادت دکتر چمران

خدایا !

می دیدم که در الجزایر ، رهبران انقلاب به جان هم می افتند ، همدیگر را به زندان می کشند ، مسلحانه علیه هم می جنگندند.
می دیدم که در مصر ، رهبران قیام با هم به دشمنی می پردازند ، وحدت آنها شکسته می شود و شکست پشت شکست به سراغ آنها می آید. می دیدم که در همه انقلابها، رهبرانشان برای وصول به قدرت با هم مسابقه می گذاشتند ، رقابت می کردند و همدیگر را می کوبیدند و می کشتند و انقلاب را به لجنزاری از ظلم و خودخواهی سقوط می دادند و من با خود می گفتم اینها هیچکدام به درجه رشد نرسیده اند ، هیچ یک مفهوم واقعی خدا و خلقت و قیامت را درک نکرده اند.

اما با خود می گفتم بگذار انقلاب ما پیروز شود ، مکتب اسلام راستین مستقر گردد ، خدای بزرگ براستی فهمیده شود ، انسانها فقط خدا را بپرستند ، همه طاغوتها را فرو بریزند. دیگر خودخواهی و غرور خودنمایی نکند. دیگر جایی برای مصلحت طلبی نماند. دیگر جایی برای سیاست بازی وجود نداشته باشد و ما با خیالی راحت بدنبال ساختن و پرداختن اجتماع و تکامل خود مشغول شویم و یک چنین نمونه عشق و پاکی و همکاری و تلاش و تکامل را به همه جهانیان نشان دهیم.

اما هیهات؛ که غرور و خودخواهی وحدت انقلاب ما را نیز خدشه دار کرد ، تفرقه و تشتت بوجود آورد ، اختلافات و زد و خوردها اوج گرفت و مردم ساده و عامی را بدبین کرد تا به جایی که عده زیادی زده شدند. هر روز ضعیف تر شدیم ، دشمنان بیشتر جلو آمدند ، مستضعفان ناامید شدند و همان اختلافات و مشکلاتی که برای انقلابها و ملتهای دیگر وجود داشت برای ما نیز پدیدار شد. و نشان داد که ما هم به درجه رشد نرسیده ایم و کامل نشده ایم و زمان زیادی می خواهد که شایسته چنین انقلابی شویم.

نوشته شده توسط عباس کیانی دارابی در 12:16 |  لینک ثابت   •