عباس كياني دارابی-وكيل پایه یک دادگستري

طلاق

فرجام آخر این عشق خاموشی ست

سهم من و تو از این زندگی گرفتاری ست

دیگر چگونه بخواهم کنار من باشی

بنیان اصلی این زندگی فداکاری ست
.................................................
ما هر دو از کنار هم باید گذر کنیم

این جمله از زبان یک عاشق شنیده شد

این رسم زندگی ست که با این همه غرور

بی خود دل من و تو از فردا بریده شد
.................................................
ما دستمان به دست هم دیگر نمی رسد

تا سقفی از امید را از نو بنا کنیم

تا در میان این همه جنگ و جدال خویش

جشنی برای طفل کوچک خود به پا کنیم
................................................
ما با بهانه ی واهی از هم جدا شدیدم

دلبند ما چه عذابی کشیده است

بیچاره او که در این سن کودکی

بس درد و رنج فراوان که دیده است

...................................................

او التماس کرد که ما زندگی کنیم

تا سقف عشق و امیدش فنا نشود

تا دست های کوچک و درمانده اش شبی

از دستهای مادر و پدرش جدا نشود

...............................................


می گفت مبادا مرا جدا بکنید

از مهر و مادری و حق زندگی روزی

از درد این همه غربت رها نخواهم شد

از درد بی کسی و درد خانمان سوزی...
http://zahrahabibi1.blogfa.com/

نوشته شده توسط عباس کیانی دارابی در 18:28 |  لینک ثابت   •