بیشتر مفصل های بدن انسانها، مفاصل دوتایی متحرک مثل بند انگشتها و شانه ها هستند که دو استخوان را با پوششی به نام کپسول مفصلی به هم وصل کرده اند. داخل پوشـش مفصل ها مایع لغزنده و زلالی است که مقداری گازهای نامحلول در آن وجود دارد. اين مايع مفصلي باعث حركت آسانتر دو  استخوان مجاور هم مي شود.

وقتی که شما مفصل هایتان را می کِشید،افزایش حجم مفصل که با کشش انگشت ایجاد می شود موجب کاهش فشار داخل مفصل شده، و این امر یک حالت مکش و خلاً را در داخل مفصل ایجاد می کند. کاهش فشار و حالت مکش باعث می شوند که گاز‌های محلول در مایع مفصل به صورت حباب در‌آیند. ترکیدن این حباب ها باعث ایجاد صدا و آرامش شخص می شود و کم کم این مساله به صورت عادت در می آید.
اما ممکن است متوجه شوید که مفصل هایتان بعد از یک بار صدا کردن فورا صدا نمی دهند. به این دلیل است که گازی که آزاد می شود باید دوباره در مایع حل شود، و این فرآیند حدود ۱۵ الی ۳۰ دقیقه طول می کشد. اگر شما از روی عـادت مفصـلهایتان را به صدا در می آورید تا تنش تان را از بین ببرید، به جای این ۳۰ ثانیه روی نفس کشیدنتان تمرکز کنید.